من در سن ۱۳ سالگی بودم که دبیرستان رو در همون مدرسه شروع کردم.من دیگه

اون پسر قبلی نبودم و راههای تازه ای برای کارو زندگی انتخاب می کردم در شهری

که من زندگی میکردم(کلیبر) پر بود ازجنگلها و کوههای زیبا و باغهای دلنواز.از طرفی

قلعه بابک که تو اون زمان قیز قلعه سی(قلعه دختر) نام داشت شهر منو یه شهر

دلچسب میکردمه های صبحگاهی و آب و هوای بسیار دلنشینش منو مخصوصا"تو

فصلهای بهار و تابستان و زمستان دیوونه خودش میکرد.بطوریکه فکرم بیشتر به کوهها

بود شبها زود می خوابیدم و صبح دم سحر بیدار می شدم متکامو بجای خودم تو

رختخوابم می ذاشتم و از خونه بیرون میزدم وبا پاهای سبک و نوجوانیم تمام دره ها و

کوهها رو قدم میزدم و با دسته گلهای زیبا به خونه بر می گشتم که مادرم با دادو

بیداد با من دعوا میکرد که یه روز گرگ تو رو بالاخره میخوره و من الان میفهمم که 

راست میگفته و من با چه خطراتی رو به رو بودم. تو تابستون همون سال بود که من

به خاطر بیکار نمودن با همسنام تو ساختن ساختمون حموم هر روز با دستمزد ۳۰

ریال شروع به کار کردم و پولی رو واسه شروع مدرسه ام پس انداز کردم که تو همون

تابستون بیماری مخملک گرفتم و چون استراحت نکردم مریضیم بدتر شد و من مثل

مار پوست انداختم با همه اینحال همونطور سرحال و قبراق بودم و با امید و سخت 

کوشی به زندگیم ادامه می دادم...